woensdag 14 mei 2014

Gsm-loos

14:05
Ik stap van de trein op het perron. Vier stappen verder voel ik waar m'n gsm zit. Niet in m'n broekzak. Niet in m'n jaszak...? Snel rits ik mijn tasje open en rommel tussen de spullen.
Ook niet in mijn tasje?? Waar is die gsm?
Een fluitje op de achtergrond. Half verdwaasd voel ik opníeuw aan m'n zakken, misschien heb ik niet goed genoeg gevoeld. Ik kijk nog eens in m'n tasje. Neen, ook niet!

De trein rijdt weg.
S**t.
Wat.nu.

Ik draai een rondje ter plaatse, om even na te denken.
Het loket! Misschien kan die de conducteur bereiken.
Natuurlijk zit er weer niemand achter het loket. En terwijl ik wat sta te draaien en te wachten een beetje verder, is een andere meneer al aan de beurt.


Ik vraag de loketbediende of hij de conducteur of de nmbs kan bereiken.
Wat had ik gedacht - uiteraard niet. Het is nmbs, hé.
Neen, ik moet op internet een formuliertje invullen van de verloren voorwerpen. Als iets wordt binnengebracht kunnen ze mij via dat contacteren.

Dan maar naar huis. Aan het station kan ik niks meer doen.

Terwijl ik fiets denk ik na hoe stom ik was.
Ik was de Flair aan het lezen - doe ik anders nooit op de trein - en mijn gsm lag op het tafeltje. Toen ik begon te lezen dacht ik nog: "mijn gsm ligt wel wat onzichtbaar onder mijn flair..."
Wanneer ik bijna aan mijn was steek ik de Flair in de tas naast me, stel me recht, doe mijn jas en sjaal aan, neem mijn tasje en rugzak en ga in de gang staan.
Wel 4 minuten sta ik daar nog te wachten, want ik was wat te vroeg opgestaan uit de zetel.

De enige keer dat ik niet nakijk of ik iets vergeten ben.
Stom.

14:20 (ongeveer)
Thuis.
Ik vertel mij stommiteit aan m'n vader.
Daarna ga ik naar de vaste telefoon en bel naar mijn gsm.
Triiiing. Triiiing. Triiiiing. Triiing. ... PIEP. voicemail.
Niemand neemt op.
Nog eens.
Triiiing. Triiiing. Triiiiing. Triiing. ... PIEP. voicemail.

Dan maar de laptop boven halen.
Ik zoek het nummer op van de nmbs, om zo het volgende station te kunnen contacteren.
Vriendelijke mens, dat wel, maar ook daar hetzelfde: formuliertje invullen, en hij kon mij niet doorverbinden met het station.
Ik kreeg wel een ander nummer dat het wél zou kunnen, maar daar werd niet opgenomen.
Dus, wegens even geen andere optie het formuliertje ingevuld, wat met gemak al vijf kostbare minuten in beslag nam.

14:40 (bij benadering)
Ik merk dat de gsm is uitgeschakeld. Hij gaat automatisch over op voicemail.
Gepikt dus, vuile dief!

SIM-kaart blokkeren is mijn volgende idee.
Proximus bellen! Na twee keer het automatisch keuzemenu te beluisteren en vast te stellen dat eigenlijk geen enkele van de 9 opties past bij mijn situaties, ga ik voor nummer 1.
Een vriendelijke Nederlandstalige man neemt op.
Hij helpt me erg, en zegt dat de gsm zelf kan worden geblokkeerd! Super!
Als ik een speciale code heb...
Maaaaaarrr, gelukkig bewaar ik al mijn doosjes. Daar staat de IMEI-code op, die kan gebruikt worden om mijn gsm te blokkeren. Dit zal binnen enkele dagen gebeuren (moet nog worden doorgegeven naar een ander bedrijf ofzoiets).

Kortom, hij gaat mijn SIM-kaart tijdelijk blokkeren en ervoor zorgen dat mijn gsm ook geblokkeerd wordt. Goed!
Ik vraag hem voor het dossiernummer, zodat ik volgende week terug kan bellen om te vragen of de gsm is geblokkeerd.

15:30 (gegokt)
De huistelefoon gaat. Voor mij? Ik ren naar de telefoon.
Wanneer ik opneem hoor ik een klik, waarna een vrouwelijke computerstem begint te praten.
"Dit is Belgacom. U hebt recent gebruikt gemaakt van onze klantendienst. Wilt u daar enkele vragen over beantwoorden? Om de vragen te beantwoorden, druk 1. Om te beëindigen, druk 2."
Verbouwereerd druk ik op 2. Hoe durven ze, nog geen kwartier na het beëindigde gesprek bellen ze voor dit?

15:40 (kan ook later zijn)
De huistelefoon gaat opnieuw.
Deze keer neemt mijn vader op. In de verte hoor ik hem iets zeggen over 'mijn dochter', dus ik weet dat het voor mij is.
Nee maar, het was die meneer van Proximus alweer!
Hij belde om te zeggen dat hij mijn SIM-kaart niet tijdelijk kon blokkeren, omdat het een herlaadkaart is. Hij kan enkel permanent, maar dan ben ik mijn nummer kwijt, en dat wou hij niet doen - lief hé! Dus gaf hij me de mogelijkheid dat ik naar een Proximuswinkel kan gaan, om daar een nieuwe SIM-kaart aan te vragen met het oude nummer, dan wordt de andere kaart meteen geblokkeerd ook. Werk voor morgen!
Dankuwel, meneer van Proximus, die terugbelt!

Tot zover het verhaal om de gsm terug te vinden.
Wordt vervolgd - misschien.



dinsdag 13 mei 2014

Poëzie: Mama

Mama


Staat voelbaar achter mij.
Troost me door haar tranen heen.
Geeft liefde zonder vragen.

Mijn moeder




Aagje Van Damme

maandag 12 mei 2014

Poëzie: Liefde, een bloem

Liefde, een bloem

 

Blaadjes vanbuiten
Maar binnenin leeg
Leeggeplukt met de jaren
Niet genoeg meer om te groeien.









Aagje Van Damme

dinsdag 6 mei 2014

Poëzie: De ochtendtrein

De ochtendtrein

 

Denkend raas ik de werkelijkheid voorbij.
Mijn gedachten zetten het op een loopje.
Vijftien minuten laat ik de wereld achter me.
Als de trein geen vertraging heeft...





Aagje Van Damme

maandag 5 mei 2014

Poëzie: 't Is tijd

't Is tijd


Het is weer zo ver.
Vallen stromen.
Van water en van bloed.
De leukste vijf dagen van de maand...




Aagje Van Damme

vrijdag 2 mei 2014

Poëzie: Het komt op

Het komt op

 

Een sidder binnenin.
Vocht welt op in mijn ogen.
Ik zucht diep.
Onderdruk ik de traan?







Aagje Van Damme

donderdag 1 mei 2014

Recept: Candy Pokéball, I choose you!

Toen ik aan het rondbladeren was op het internet, vond ik dit recept.
Het was een recept om met snoepjes en vodka, pokéballs te maken.
Dat leek me super, en ik heb het dan ook geprobeerd!

Noot: het is érg moeilijk om witte snoepjes te vinden!

Nodig voor ongeveer 12 pokéballs:
150g wit snoep
100g rood snoep
50g donker snoep (ik gebruikte bruin)
Vodka

popcake vormpjes

Hoe maak je een pokéball?
Zoek het juiste snoep en snijd de kleuren apart.
Ik heb colasnoepjes (het witte stuk) en witte beertjes gebruikt voor het wit, kersensnoepen voor het rood, en het bruin van de colasnoepjes voor het donkere.

Smelt het wit met 10cl vodka. Wanneer het snoep volledige gesmolten is giet je het in een helft met popcake vormpjes. Laat 1 à 2 mm van de vormpjes leeg.
Steek ze in de diepvries voor een goed uurtje.

Doe hetzelfde voor de rode snoepjes en zet ook in de diepvries.
Wanneer genoeg opgesteven, smelt je de donkere snoepjes met 5cl vodka.
Giet dit in de resterende 2mm tot de vormpjes vol zijn.
Zet terug in de diepvries/koelkast.

Na een uurtje is het goed opgesteven.
Ik had het eerst niet door, omdat het nog erg plakkerig was. Toch bleef het snoep goed in vorm.
Haal de halve ballen uit de vorm en leg ze op elkaar. Door het plakkerig snoep kleefde het bij mij vanzelf.
De buitenkant vond ik net iets té plakkerig, dus ik heb ze in poedersuiker gerold.

Je kan ze verpakken, of meteen opeten!
Ikzelf had met 200g snoep van elk gewerkt, waardoor ik te veel over had. Dat heb ik in siliconen pralinevormpjes gegoten, zo heb ik ook andere vodka snoepjes.
Rode hartjes...
Zo kan ik iemand die ik graag zie ongemerkt zat voeren, haha!




Als je zelf niet zo van de vodkasmaak houdt, wees dan zuinig. Ik vind dat ze erg doorsmaken.
Eet zo'n pakje snoepjes op, en je merkt het wel!

Smakelijk!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...